Close

January 16, 2016

Erik Witvrouw – Δοκιμασίες Απόδοσης και Επιστροφή στο Άθλημα

Τον Οκτώβριο του 2015 στην Ελβετία, το βρετανικό περιοδικό της αθλητιατρικής (British Journal of Sports Medicine-BJSM) διοργάνωσε το 1ο παγκόσμιο συνέδριο Αθλητικής Φυσικοθεραπείας με θέμα την επιστροφή στο άθλημα (Return To Play-RTP).

Κατανοώντας την σημαντικότητα του συνεδρίου θα γίνει μια προσπάθεια να δοθούν ορισμένες πληροφορίες. Επέλεξα την ομιλία του Erik Witvrouw μιας και θεωρώ πως στο Κατάρ η Aspetar κάνει πολύ σοβαρή δουλειά πάνω στην αθλητική αποκατάσταση και έρευνα.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να κάνω μια περίληψη της διάλεξης ενώ με σκούρο μαύρο θέλω να τονίσω αυτά που θεωρώ εγώ τα πιο σημαντικά της σημεία.

Erik Witvrouw – Δοκιμασίες απόδοσης και επιστροφή στο άθλημα

Περίληψη:

Σε έναν αθλητή υπάρχει πάντα ο κίνδυνος τραυματισμού. Οπότε ένας αθλητής θεωρείται ασφαλής όταν ο κίνδυνος να επανατραυματιστεί αφού επιστρέψει στον αγωνιστικό χώρο μετά από τραυματισμό είναι ο ίδιος με τον κίνδυνο τραυματισμού που θα είχε σε περίπτωση που αγωνιζόταν υγιής.

Όσον αφορά τραυματισμούς στους οπίσθιους μηριαίους(hamstrings) και την χειρουργική αντιμετώπιση ρήξης προσθίου χιαστού(ACL) η δύναμη(strength) σαν παράγοντας κινδύνου εμφάνισης επανατραυματισμού δεν μπορεί να προβλέψει επανατραυματισμό (Tol et al 2014), (Scheurmans et al 2016), (Whiteley et al 2016), (    et al 2016).

Έτσι σύμφωνα με τις έρευνες που έχουμε μέχρι τώρα ο παράγοντας δύναμη ίσως δεν είναι τόσο σημαντικός.

Όσον αφορά τις δοκιμασίες απόδοσης (performance tests) και συγκεκριμένα τις μονοποδικές αλματικές δοκιμασίες (hop tests) δεν υπάρχουν έρευνες για την πρόβλεψη επανατραυματισμού ενώ οι έρευνες που υπάρχουν για έναν πρώτο τραυματισμό αποδεικνύουν ότι οι μονοποδικές αλματικές δοκιμασίες δεν μπορούν να προβλέψουν πρώτο τραυματισμό (Witvrouw et al 2002, Augustsson et al 2004, Boling et al 2009,Myer et al 2011, Hegedus et al 2014).

Έτσι και οι μονοποδικές αλματικές δοκιμασίες (hop tests) δεν είναι χρήσιμες στην πρόβλεψη τραυματισμού.

Για άλλες δοκιμασίες απόδοσης επίσης δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι μπορούν να προβλέψουν επανατραυματισμό (low to no evidence).

Μόνο μια έρευνα υπάρχει που λέει ότι το star excursion balance test (SEBT) ειναι ικανό να προβλέψει τραυματισμό (Plisky et al 2006).

Γενικότερα θα πρέπει να συγκρατήσουμε σε συνδυασμό με τα παραπάνω στοιχεία μια πρόσφατη έρευνα που λέει:

“Οι μεμονωμένες δοκιμασίες απόδοσης υπολοίπονται εγκυρότητας στο να προβλέπουν τραυματισμούς και επανατραυματισμούς” (Hegedus and Cook 2015).

Έτσι όλο αυτο μας ωθεί στην ανάγκη για δημιουργία ομάδων δοκιμασιών γνωστών ως πολυδοκιμασιών ή test batteries.

Ακολουθεί μια έρευνα που έγινε σε 158 αθλητές από την Aspetar στο Κατάρ για το κατά πόσο μπορεί να προβλεφτεί μέσω της παρακάτω πολυδοκιμασίας ο κίνδυνος επανατραυματισμού μετά από χειρουργική αντιμετώπιση ρήξης προσθίου χιαστού(ACL).

Με την συνολική κατάσταση του γόνατος να βρίσκεται στο 100% η πολυδοκιμασία περιλαμβάνει:

-Ισοκινητικό έλεγχος σε τρεις ταχύτητες (60/180/300’/sec)>90%

-Μονοποδικό άλμα για απόσταση(single hop)>90%

-Τριπλό μονοποδικό άλμα για απόσταση(triple hop)>90%

-Τριπλό μονοποδικό χιαστί άλμα για απόσταση(triple crossover hop)>90%

-Δοκιμασία ευκινησίας Τ(T agility test)<10sec

Ένας αθλητής για να πάρει εξιτήριο από εμάς και να επιστρέψει στο άθλημα θα πρέπει να έχει περάσει όλες τις δοκιμασίες του συγκεκριμένου test battery γιατί τότε ο κίνδυνος επανατραυματισμού είναι 10,3%. Αν δεν περάσει όλες τις δοκιμασίες και επιστρέψει τότε ο κίνδυνος επανατραυματισμού φτάνει στο 33,3% δηλαδή ο ένας στους τρεις μπορεί να επανατραυματιστεί.

Οπότε η συγκεκριμένη πολυδοκιμασία έχει πολύ καλή ικανότητα στο να προβλέπει επανατραυματισμό μετά από χειρουργική αντιμετώπιση ρήξης προσθίου χιαστού(ACL).

Δυστυχώς ο χόνδρος στα κνημομηριαία διαμερίσματα μετά από χειρουργική αντιμετώπιση ρήξης προσθίου χιαστού(ACL) ήταν ευπαθής και δεν είχε επιστρέψει στην φυσιολογική του ικανότητα(Van Ginckel et al 2013).

Με λίγα λόγια ο αθλητής βάση των πολυδοκιμασιών αποδοσης ήταν έτοιμος αλλά ο χόνδρος του γόνατος του δεν ήταν.

Ανακεφαλαίωση:

Βάση των αποδεικτικών στοιχείων που υπάρχουν

1. Οι μεμονωμένες δοκιμασίες απόδοσης δεν μπορούν να προβλέψουν επανατραυματισμό και να καθορίσουν την επιστροφή στο άθλημα

2. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ορισμένες πολυδοκιμασίες (test batteries) μπορούν να καθορίσουν την επιστροφή στο άθλημα

3. Οι δοκιμασίες απόδοσης ελέγχουν την απόδοση και δεν προβλέπουν τραυματισμούς. Οπότε θα πρέπει να δημιουργήσουμε και άλλες δοκιμασίες απόδοσης πιο καλές που να μην καλύπτουν μόνο την απόδοση αλλά να μας πηγαίνουν και ένα βήμα παραπέρα όσον αφορά την σωστή επιστροφή στο άθλημα.

Οι δοκιμασίες απόδοσης λοιπόν μελλοντικά θα πρέπει να:

α. είναι προσαρμοσμένες στο κάθε άθλημα ειδικά

β. να λαμβάνουν υπόψιν τους και να μετράνε την αντοχή/κόπωση

γ. να ελέγχουν με κάποιο τρόπο τις απρόβλεπτες κινήσεις και τέλος

δ. να δοθεί έμφαση στην ποιότητα της κίνησης

Προσθήκη 15/11/2016: Η ομιλία έγινε ενώ η έρευνα ήταν υπο δημοσίευση. Η τελική της μορφή με τα τελικά αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2016 και μπορείτε να την βρείτε εδώ.

cwfe905xgaaocni-jpg-large

 

Γιάννης Θεοχάρης, PT

Πηγές:

1. https://www.youtube.com/watch?v=ZGLHA_n_aD0

2. http://bjsm.bmj.com/content/early/2016/05/23/bjsports-2015-095908.abstract